En daarom ga ik iedere avond een kijkje nemen als mijn mini’s slapen

Iedere avond hebben wij een uitgebreid slaapritueel met de mini’s, iedere avond eindigen we met een kus en dikke knuffel. En toch, alvorens wij gaan slapen kan ik het niet laten om stiekem eventjes binnen te springen in hun kamers. Om te kijken of alles ok is en ze nog een dikke kus te geven, hun dekentje goed te leggen en te checken of ze nog ademen. Bezorgd ik?

Sweet dreams

Wij hebben een uitgebreid slaapritueel. Eerst de badkamer opzoeken om het nodige te doen en vervolgens splitsen we ons op. Elk krijgt een boekje te lezen, na het boekje moeten we meestal nog 2 (!) liedjes zingen om te eindigen met een hele dikke knuffel en kus. En nog één, En nog één. En dan? Dan moeten ze drinken, hebben ze dorst. Dan geven we opnieuw een kus en knuffel en wisselen mijn man en ik van kamer. Vervolgens gaan we even knuffelen en een kus geven om ons dan naar beneden te begeven. Meestal is de eerste voet op de trap hét teken voor mijn mini’s om ons nog eens te roepen. Amélie moet altijd nog eens drinken en Mathis wilt dan graag nog een extra kus en knuffel. En dan is het stil. Rust.

Voorlopig gaan ze zo goed als altijd op hetzelfde uur slapen maar we merken dat Mathis wat minder slaap begint nodig te hebben. Ik denk dat we langzaam hem wat later in bed gaan zetten – dat nog uitgelegd krijgen aan zus is een ander verhaal. Het slaap ritueel duurt ook best lang, dat is niet alleen genieten maar eens ze erin liggen weten ze dat het echt slaaptijd is.

Eén keer durven ze roepen, maar geen tweede keer – strenge mama enzo.

Dan is het eindelijk tijd voor ons om wat te bekomen van de dag en nog hier en daar wat huishoudelijke taakjes te doen, te sporten en wat tv te kijken.

Nachtelijk bezoek

Iedere avond als ik zelf ga slapen, ga ik nog even in de kamer van mijn mini’s binnen. Iedere avond. Eerst bij Mathis, dan bij Amélie. Ik kan niet gaan slapen zonder een nachtelijk bezoekje, hoe laat ook. Ik geef ze een kusje, leg hun dekentje goed en voel met mijn vinger voor hun neusje en mond of ze nog ademen. Echt, zo bezorgd ben ik. Als ik zeker ben dat alles goed is, kan ik gaan slapen. Ik doe het al van sinds ze geboren zijn, mijn paranoia angst voor wiegendood. Mijn hand voor het neusje om te voelen of alles ok was. En 6 jaar later kan ik het nog niet laten. Mijn hart heeft het nodig om eerst dat bezoekje te brengen en een check-up te doen. Ook belangrijk, altijd eerst bij Mathis en dan pas bij Amélie. Bijgeloof, ja dat ook.

Ik weet niet wanneer ik er klaar voor ga zijn om ermee te stoppen, nu kan ik er erg van genieten om even naar hun te kijken en te zien hoe lief en vredig ze slapen. Er gaat een dag komen dat ze dat niet meer leuk vinden en ik word er nu al zenuwachtig voor, geen idee hoe ik dat een plaatsje ga kunnen geven.

Maar alvorens het zo ver is, spring ik nog stiekem iedere avond de mini’s hun kamer binnen en geniet ik even van dat kusje en mijn kleine wonders, die daar toch maar zo flink liggen te slapen. Herkenbaar of net niet?

slapen

Beestige groeten

Ook leuk om te lezen

4 comments

  1. heel erg herkenbaar. Alles eigenlijk, zeker ook dat van nog 1 keer roepen om nog iets te drinken en nog een laatste knuffel te krijgen 🙂 Ik kan ook niet met een gerust hart in mijn bed kruipen voor ik nog even ben gaan kijken. Zelfs al heeft mijn man het al gedaan, ik moet het met eigen ogen gezien hebben 🙂 En een vriendin vertelde ooit dat haar moeder het ook deed en dat ze het nooit erg vond zelfs al werd ze wakker van dat kusje net omdat het betekende dat mama er nog eentje was komen geven. Ik hoop dat mijn dochters er ook zo over denken.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge