Het magisch woord Alsjeblieft

Kinderen waarden en normen aanleren is niet altijd even eenvoudig. Die waarden en normen moet je er vaak in drillen om aangeleerd te krijgen. Soms lijken het voorbeeldige kinderen, die twee mini’s van mij maar soms gooien ze alles overboord. Net zoals ons magisch woordje ‘alsjeblieft’. Ze weten goed genoeg wanneer het te gebruiken maar passen het helaas niet altijd toe.

Alsjeblieft mama

Ik vind het heel belangrijk dat mijn mini’s beleefd zijn, dat komt by far op mijn nr 1 plaats in de opvoeding. En nee, dat gaat zeker en vast niet altijd van een leien dakje. Wij kunnen hun daar wel telkens op attent maken maar heel vaak vergeten ze het magische woord te zeggen. Tot grote frustratie van mama. Soms zijn het engeltjes die het voorbeeld zelve zijn, maar even vaak gaan ze de mist in. Aanstelleritis durf ik het al eens noemen, aangezien het heel vaak voorvalt als anderen in de buurt zijn en zij zich wat stoerder willen voordien dan ze echt zijn.

Alsjeblieft en dank u wel zijn voor mij de basis. En mijn kids denken heel vaak dat mama de butler in huis is, durven hun stem al eens verheffen en op redelijk directe toon iets vragen. Vroeger ging ik nog mee in dit verhaal maar vandaag niet meer. De enige reactie die ze op zo momenten krijgen is ‘en wat is het magische woord’. En ze weten verdomd goed waarover deze mama het dan heeft…

Het magische woord

Het magische woord klinkt vaak voor anderen grappig en ja, het is een subtiele manier om wat respect en beleefdheid af te dwingen. Ze weten goed wat deze mama bedoelt als ze deze zin bovenhaalt en dan zijn ze de eerste in rij om alsjeblieft te zeggen. Ik vraag me steeds af waarom dit dan toch niet uit hun zelf kan komen?? Blijven doorgaan denk ik, blijven inhameren en blijven op focussen. One day… Ondertussen blijf ik mezelf herhalen, ettelijke keren per dag tegen zowel Amélie als Mathis.

“En wat is jouw magisch woord?”

Amélie Mathis

Beestige groeten

Ook leuk om te lezen

5 comments

  1. Oh, ik krijg echt de kriebels van kinderen die dat woord niet kennen.
    Als leerkracht word ik daar continu mee geconfronteerd. Het lijkt wel of dat niet meer standaard in het opvoedingspakket van de kinderen zit.
    Ik ben heel blij dat het bij ons in de opvang ook gestimuleerd wordt. Ik vind dat de normaalste zaak van de wereld.
    Levi gebruikt af en toe al ‘atblieft’ en ‘danku’ (hij is bijna 2,5), maar ik moet hem nog vaak aansporen. Dank u gaat iets vlotter. Waar je nu eigenlijk alsjeblieft voor moet zeggen heeft hij nog niet helemaal door.
    Is toch een kleine moeite, denk ik dan.

    In de klas gebruik ik ook het magische woord.
    Waar ik helemaal een hekel aan heb is een kind dat zegt: ‘Juf, ik moet naar de WC.’ Ik moet dit… ik wil dat… ik heb zus of zo…
    Dan zeg ik vaak: ‘Da’s fijn/jammer en wat wil je dat ik daaraan doe?’
    Dan hebben ze het ook wel door dat ze het netjes moeten vragen. 😉
    Sanne onlangs geplaatst…Brooddoos aan de poortMy Profile

    1. Ik vind dat geweldig dat jij als juf dat verder stimuleert! Ik vind het zelf ook super belangrijk, maar heel vaak moet ik hun er toch nog op attent maken. Ik blijf het stimuleren maar daar ze zo veel op school zitten (en opvang) in vergelijking met thuis, ben ik blij met jufs zoals jij. Die helpen verder te stimuleren. Mathis vindt zijn juf wat streng en dat heeft hier ook deels mee te maken, ik heb hem uitgelegd waarom een strenge juf goed is. En ja, hij snapt waarom de juf streng wilt zijn en beleefde kids in de klas wilt hebben.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge