Mama op afstand

Zo voel ik me soms, mama op afstand. De tripjes naar het buitenland zijn niet bepaald rustgevend voor ons gezin. Niet voor de thuisblijvers en niet voor mama die van links naar rechts holt. En je zal zien dat net die keren dat ik ergens in het buitenland zit, er vanalles mis gaat thuis…

Part of my job

Het hoort nu eenmaal bij de job, zo nu en dan eens een paar dagen of te veel dagen weg van huis. Allemaal gemakkelijk gezegd en gedaan, maar er zijn natuurlijk een paar thuisblijvers die moeten “overleven”. Mijn man staat er dan helemaal alleen voor, de ochtend rush, de avond rush, de weekend rush. Van aankleden tot eten koken, ze naar hobby’s brengen tot ze ’s avonds in bed zetten. En dat is soms best pittig.

Ik ben gelukkig niet iedere maand weg en kan nog steeds het aantal keer dat ik in het buitenland ben tellen met mijn vingers maar vooral de periodes dat je meer dan 2-3 dagen weg zijt, zijn er die kunnen tellen. Een huishouden dat gewoon is om te runnen met 2 personen en die dan alleen valt… Niet eenvoudig.

Zo ben ik nu op dit moment onderweg naar huis van 5 dagen Amerika. Inclusief een heel weekend. Een pittig reisje. En dan kom je terug, jetlagged en heb je twee overenthousiaste mini’s die alleen maar je aandacht willen. Die willen spelen, niet van je schoot willen wijken en liefst zo dicht mogelijk bij mij willen blijven. Als mama zijn dat de momenten waarop je je luid afvraagt waarom je dat toch allemaal doet. Voor welke goede reden jij je mini’s, die je al niet zo veel ziet, zo hard moet missen. Een mama zit soms raar in elkaar, we willen in alles goed zijn, te goed waarschijnlijk.

I love you

Als mama ben je continue de afweging aan het maken tussen je werk en je gezin, dat kan ook niet anders. Wanneer zie ik mijn mini’s? ’s Morgens een drie kwartier, ’s avonds anderhalf uur en ons weekend staat volgepland. En ik weet niet of dit herkenbaar is maar als ik ’s avonds na een dagje werken thuis kom, wij hebben gegeten en de kids in bad hebben gezet, dan heb je echt geen zin meer om te spelen. Dan ben je moe en wil je liefst zo snel mogelijk alles opruimen om wat rustig in de zetel te kunnen ploffen zodra ze in bed zijn. En die ochtenden zijn al idem, tegen dat iedereen klaar is met eten zijn we al bijna vertrekkensklaar en moet alles nog opgeruimd worden. Die kostbare weekends opgeven voor een tripje in het buitenland dat geen fun tripje is? Heavy.

We proberen dan toch iedere avond te facetimen, ze even zien en ze even laten vertellen maar eigenlijk maakt dat het gemis alleen maar groter. En zelfs dat facetimen is niet evident met uur verschillen en drukke agenda’s. Op afstand kan je geen knuffel geven, op afstand kan je geen kusje geven en op afstand kan je geen traantjes wegvegen. Op afstand ben je een mama die er niet is op het moment dat ze er moet zijn. Zo voelt het althans. En kan je alleen maar je FaceTime berichtje afsluiten met de grootste “I love you” en hopen dat je veilig terug thuis bent. Zo snel mogelijk.

US

US

mama business   mama business

Beestige groeten

Ook leuk om te lezen

2 comments

  1. Lijkt me inderdaad heftig!
    Als moeder heb je toch een andere rol dan papa.
    En inderdaad, wanneer ik ’s avonds laat thuis kom met de kinderen, na een dag werken, heb ik ook geen zin meer in spelen…. dat lijkt me vrij normaal.
    Dat doe ik dan op de dagen dat ik vrij ben.