Moederschap 2.0 Mama is moe

Je zou denken dat de vakantie pas achter de rug is maar eigenlijk dateert mijn verlof al van begin juli en ja ik durf het zeggen, deze mama is geregeld moe. Gebroken nachten, drukke dagen, twee mini’s en je kan het al raden. Ik probeer er zo weinig mogelijk aan toe te geven maar soms is het sterker dan mezelf en leef ik van koffie tot koffie.

Barstensvol energie

Ik barst meestal van de energie, moet altijd iets om handen hebben en kan zeker niet thuis zitten in de zetel zonder iets te doen. Ik vind mezelf een motortje dat blijft gaan. Heb geen zittend gat zoals ze dat zeggen en dat vertaalt zich in tal van dingen die ik doe. Onze agenda is vaak vol gepland – ieder weekend opnieuw (al proberen we hier aan te werken lees hier). Ik geniet ervan om weg te gaan, vrienden te bezoeken, te gaan uiteten of gewoon samen met de mini’s te genieten van een boswandeling of meer. ’s Avonds ben ik een kei in het multitasken, opruimend eten of kids in bad zetten en terwijl even de badkamer onder handen nemen, Netflixen en bloggen. Altijd en en en en. En ik ben daar goed in.

Een sputterend motortje

Maar dat motortje durft wel eens sputteren, bijvoorbeeld als mijn nachten gebroken worden. Dan verandert deze bom vol energie in een wandelend lijk. Toen de kids nog klein waren kon ik er best goed tegen, is het dat hoger cijfertje als je mijn leeftijd vraagt of is het door omstandigheden? Ik weet het niet, maar gebroken nachten maken mij echt kapot. Amélie en Mathis zijn goede slapers, ik weet dat ik hier echt niet over mag klagen maar Amélie heeft ook echt mindere periodes. Dan wordt ze heel vaak ’s nachts wakker.

5 – 10 keer per nacht eruit zijn dan geen uitzondering.

Zo heeft ze ons dat eens een volle week gelapt, ik dacht dat mijn ogen uit mn hoofd gingen vallen. Gelukkig zitten we nu (na weer een minderen periode) terug aan goede nachten alhoewel? Nu moeten we er gemiddeld 2x tot 3x per nacht uit. We zullen het wijden aan de nieuwe indrukken van de school en vriendjes.

Maar gebroken nachten zijn één ding, de rush van de dagelijkse sleur is een ander. Die to do lijst die afgewerkt moet worden en vandaag terug in ons schoolse ritme geraken. Terug vroeg uit bed geraken, ’s morgens al het eten klaar maken, boekentassen vullen en liefst ook nog wat opruim, was en papier werk doen. We geraken wel terug in het ritme maar op dit moment verlang ik zooo naar wat uitslapen, naar zalig niets doen en naar relaxen. Mijn volgende vakantie? Tussen kerst en Nieuwjaar, nog even tanden bijten dus.

Dat het het waard is

Ja, soms vloeken we eens voor die korte nachten, ja geregeld willen wegvluchten van de rush. Maar boven alles ben ik zo verdomd blij met die mini’s in mijn leven, maken zij alles wat spannender en zorgen zij ervoor dat deze mama fier als een gieter is. Fier op wie ze zijn, wat ze kunnen en hopelijk ook fier op wie ze worden!

mama mama mama

Beestige groeten

Ook leuk om te lezen

4 comments

  1. Heeeeel herkenbaar. En echt. Heel veel mensen hebben daar last van, alleen niet iedereen zal het toegeven, want taboe. Goed dat je het bespreekbaar maakt. Daar hebben anderen ook wat aan. En even een tip van iemand die ooit al eens een burn-out heeft gehad? Leeg je weekenden. Maak minder afspraken en kies voor datgene of diegenen waar je ècht iets bij voelt. Dat maakt de druk ook al een stukje lager. Goed bedoeld advies waar je ook niets mee mag doen 🙂

    1. De weekenden zijn inderdaad vaak een reden tot succes. Ga ik helemaal mee akkoord! Alleen is het zo verleidelijk om ze vol te proppen met afspraakjes. We proberen nu 1 weekend per maand leeg te houden, eerste stapjes in een hopelijk goede richting.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge