Omgaan met de dood

Voor kinderen is het niet altijd eenvoudig om om te gaan met de dood. Een persoon is er niet meer maar meestal komen er meer vragen bij je mini dan je ooit kan denken. Ze willen weten waar de persoon zich bevindt en al heel snel gaan ze verder met wat ze bezig waren. Dat siert hun, hun onbezonnenheid. 

Sterretjes aan de hemel

Mathis is (*hout vasthouden*) nog niet in zijn directe omgeving geconfronteerd geweest hiermee. Maar een hele tijd geleden wel in zijn klasje, waar een kindje afscheid nam van zijn papa. Het heeft toch een diepe indruk nagelaten want op onverwachte momenten praat hij erover. Toen die keer in de winter kwamen we thuis van een avondwandeling en ik wees hem op alle mooie sterren die aan de hemel stonden. Hij gaf onmiddellijk aan dat de papa van zijn klasgenootje dan ook aan de hemel stond te schitteren want mensen die dood gaan worden nu eenmaal sterretjes.

Het deed me even perplex staan. Ze kunnen er heel onverschillig mee omgaan én toch laat het een indruk na. Ook mensen die jarig zijn is voor hem soms een connotatie die niet leuk is. Mama en papa geven vaak aan dat het vooral mensen zijn die ouder zijn die sterven, dus bij iedere verjaardag van de oma’s of opa’s vraagt hij zich af of die nu dood gaan omdat ze weeral jarig zijn? Van een vrolijke noot gesproken…

Het leven is oneerlijk

Het beste is erover spreken, eerlijk. Toen hij me vroeg of ook kindjes kunnen sterven heb ik hem verteld dat dat kan. Daar werd hij even stil van. Of toen zijn zus nog klein was en alles in haar mondje stopte, maakten we hem duidelijk om niets te laten rondslingeren aangezien zusje dat in haar mondje kon steken en zo kon sterven.

Hij vraagt zich in zulke gesprekken regelmatig af hoe het komt dat je niet meer terugkomt, geen makkelijke vraag om te beantwoorden. Het zet vooral je rol als mama of papa extra in de kijker. Je kan je niet inbeelden dat er morgen iets met je zou gebeuren en de andere partij aan jouw mini moet uitleggen dat mama of papa weg is en niet meer terug komt (lees hier). En toch, en toch gebeurt het. Kindjes die veel te vroeg moeten afscheid nemen van mama of papa of andersom. De wereld is niet altijd eerlijk en hij is verdomd vaak fucked up. Maar we hebben geen keuze, we moeten genieten van hier en nu, van de tijd samen en de tijd met anderen, van kleine vreugdes en grote, van alles.

sterretje

Beestige groeten

Ook leuk om te lezen

6 comments

  1. Het leven is inderdaad niet eerlijk. Om kinderen met de dood kennis te laten maken vind ik huisdieren een goede zaak, ook al klinkt dat misschien gek. Maar huisdieren gaan nog wel eens dood, en zo komen kinderen er op die manier al eens mee in aanraking.