Sorry juffrouw

Sorry juffrouw, sorry Mathis, sorry Amélie. Ik ben niet perfect, wij zijn niet perfect. Sorry dat wij er geregeld ook als ouder de kantjes van af lopen, dat wij sommige regels aan onze laars lappen. Sorry dat jullie geregeld ons moeten terechtwijzen en sorry op voorhand dat weinig beterschap beloofd kan worden.

Ik heb wat sorry’s te zeggen, het leven draait precies een beetje vierkant. Het eerste leerjaar vraagt net te veel van ons, toch in samenloop met alles wat we al om handen hadden.

Sorry Juffrouw

Het spijt me te moeten zeggen dat u echt uw best doet om ons te informeren, maar dat mijn hoofd en kalender al jouw to do’s niet kan bijhouden. Vrije dagen lukken gelukkig nog net, maar die foto’s die je de dag voordien vraagt? Nee, sorry. Ik weet het wel de sticker is zeker groot genoeg om ons er attent op te maken, maar mijn hoofd vergeet dit de minuut nadat ik de agenda heb dichtgedaan. Waarom? Omdat ik dan nog moet eten, mijn huis moet opruimen, mijn kids in bad moet zetten en hun slaapritueel doen. Nee, dat is geen excuus maar wel de waarheid. Op mijn werk zou ik jou proberen uit te leggen dat je niet van mij kunt verwachten dat ik alla minute kan doen wat jij vraagt. To do lijstjes enzo weet je wel.

Sorry ook dat je voor ons wat langer moest wachten op de centjes van de klasfoto – die er trouwens leuk uitzag. Niet dat we de centjes niet in huis hadden, maar de foto’s lagen goed opgeruimd – lees in de kast. Mathis heeft mij er gelukkig 2x op attent gemaakt en ja ook jouw notitie in de agenda was duidelijk. Is er een reden dat wij dit moeten regelen op 2 dagen tijd en dat de notitie er al na 4 dagen kwam?

Mijn grootste sorry gaat naar het feit dat wij niet iedere dag huiswerk doen. Nee. We doen ons best hoor, maar soms moet je in het leven al eens kiezen voor de leukere dingen en de plichtbewuste dingen laten varen. Maakt dat van ons goede ouders? Misschien niet, maar tonen we zo de realiteit? Grote ja! Foert durven zeggen, een eigenschap die niet iedereen is weggelegd in het bedrijfsleven. Ik herinner mij trouwens dat briefje aan het begin van schooljaar – ja deze herinner ik mij wel – waarop stond dat er enkel huiswerk was op dinsdag en donderdag. Ik herinner het mij toch juist? Wel, lezen, woordjes oefenen, cijfers oefenen, valt dit voor u niet onder huiswerk? Voor ons wel hoor…

Sorry dat mijn zoon sommige dagen hobby’s heeft en dus geen tijd voor huiswerk. Sorry dat ik als mama dan zeg dat hij vandaag geen huiswerk moet doen, dat het te laat is of mama geen zin heeft. Mathis durft mij er soms zelfs al eens attent op maken dat hij van de juf echt wel iedere dag moet huiswerk maken. Ben ik dan stout als ik zeg dat hij dat van mij zelf mag kiezen en zijn huiswerk niet moet doen? Maakt het dan van hem een toppertje dat hij toch aan de slag gaat? Sorry juffrouw, maar op drukke dagen staat mijn hoofd niet op huiswerk, dan spelen wij een spelletje en genieten van dat weinige beetje tijd dat we ’s avonds samen hebben.

Mathis sorry

Sorry Mathis, wij zeggen soms al eens lachend tegen elkaar – of soms minder lachend – dat wij slechte ouders zijn. Dat er maar alweer één kind is dat met lege handen aan de schoolpoort staat. Het is vaak sterker dan onszelf, we zijn niet perfect en zullen dat nooit zijn. Maar soms zijn we vergeetachtig, ik weet dat onze drukke agenda geen excuus is maar ik weet ook dat jij ons dat vergeeft.

Die dag dat we in de opvang kwamen en iedereen zijn sportkleren aanhad, behalve jij. Ik had het nochtans in de agenda gezet, maar niet gezien. We hebben het wel goedgemaakt, door tijdens de middag in snel tempo terug naar huis te racen, sportkleren uit te zoeken en jouw kleren te komen verwisselen op school. Maakt dat ons niet ook een beetje perfect? Fouten rechtzetten?

Of die keer dat je een foto mee naar school moest nemen van je huisdier. Er waren 2 kindjes zonder foto… En jij was erbij. Sorry Mathis, maar ik vind dat jouw juf moet begrijpen dat wij ook werken. Dat wij tijd nodig hebben om op zoek te gaan naar een foto van ons huisdier – dat we niet hebben. Een foto? In een digitale wereld moet ik een geprinte foto hebben. Nee juf, dat is echt geen evidentie.

Of die keer dat je naar de tekenacademie moest en we jouw rugzak vergeten waren en gezien de tijd tussen het aankomen in de opvang en brengen naar de les zo kort is, dat we geen ommetje kunnen doen. Gelukkig heb je een goede papa, die voor jou gewoon een koek in het automaat haalt. En wij die jou gewoon laten verven op je kleren.

Sorry Mathis dat je 3 maanden geleden nog een kleuter was, die bijna alleen maar speelde in de klas. Dit genoot van gek doen en verhalen vertellen. Sorry dat je nu nooit meer kan spelen, alleen maar moet ‘werken’. Sorry dat er zo veel druk gezet wordt op jouw kleine schouders.

Weet je Mathis, we zijn niet perfect, wel vergeetachtig en soms met andere prioriteiten. Ja, school is belangrijk. Maar je zit er al genoeg uren. Ik ben fier op jouw tekenkunsten, zwemtrainingen en meer. Ja, er is een leven buiten school en ook buiten het mama zijn. Dus sorry juffrouw. We doen ons best hoor, het is niet dat we nooit huiswerk maken. Maar ik mag veel credits aan mijn zoon geven, die verdomd veel ownership neemt. Ook dat is leren.

mathis

Beestige groeten

Ook leuk om te lezen

3 comments

  1. O jee, heb ik in één adem uitgelezen en ik ben erg blij dat wij alleen nog maar met de kleuterschool-issues zitten. Ik herken mezelf er overigens heel erg in, ik ben ook zo een vergeetkous: elke vrijdag is er leesmomentje en moeten alle kinderen een boek meebrengen en ik ben deze al meer vergeten dan dat ik eraan dacht.
    kool-family onlangs geplaatst…Mama+vrouw / Werk(nem)er / BloggerMy Profile

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge