Throwback: mama van een meisje

“Throwback naar een berichtje uit de oude doos maar nog steeds zo waar.” Toen ik hoorde dat baby 2 een meisje ging zijn was ik in de wolken. Mama van een kleine prinses, girly stuff, je weet wel. Vandaag weet ik beter… Ook al hoop je stiekem op een kleine prinses, zie je de tutu al voor je… Ook kleine meisjes zijn soms draakjes. 

Wat zijn nu kenmerken van een meisjesmama?

  • Die koopt min 50% van de kleding in roze of pastel tinten
  • De overige 50% zijn leuke fleurige, bloemige prints, je weet wel girly stuff
  • Koopt uitsluitend jurkjes en rokjes
  • Kan niet wachten om de eerste oorbellen te laten schieten. Vanaf welke leeftijd is dit ‘done’?
  • Koopt al het speelgoed in het roze om zeker te zijn dat iedereen weet dat little-me een meisje is
  • Kan niet wachten tot dat haar groeit om met de speldjes en elastieken in de aanslag te gaan
  • Heeft al meer speldjes in huis dan het kind haar heeft
  • Ziet vanaf de eerste dag op tegen de puberteit want herkent al de aanwezige ton van hormonen bij de baby sprongetjes

En hoe onderscheid je een dochter van een zoon?

  • Ze schreeuwen of roepen niet, maar krijsen. Scherp, luid. Echt scherp en vooral echt heel erg luid
  • Als ze vallen of pijn hebben gaat dit gepaard met tranen en nodige drama huilbuien
  • Grote broer ambeteren is de favo dagbesteding
  • Babyspeelgoed doen ze niet aan mee, liever draken en playmobil.
  • Altijd de onschuld zelve spelen
  • Hoe wilder, hoe prettiger

Of is gewoon toevallig ons exemplaar ‘eentje uit de duizend’? Langzaam wordt ze groter, krijgt ze zelfs af en toe wel echte meisjes meisjes intenties. Ze speelt het liefst met poppen en de poppenwagen, vindt het zalig om de poppen hun haren te kammen. Maar haal aub niet de kam en speldjes voor Amélie uit, het huis is snel te klein. Maar, ze is fan van shoppen, van jurkjes, schoenen en van zelf uitkiezen wat ze aandoet. Ze lijkt toch een beetje op de mama, die kleine meid van mij.

Amélie Amélie

Beestige groeten

Ook leuk om te lezen

4 comments

  1. Herkenbaar hoor! Ik was ook in de wolken toen ik hoorde dat mijn tweede kind een dochter zou zijn. Inmiddels is ze al dertien en dan is de fase van roze en frulletjes echt wel voorbij. Ik ben al blij als ze überhaupt kledingadvies van mij wil aanvaarden 😉 Het is een schat van een dochter, maar zeker niet rustiger dan mijn twee zoons, integendeel zelfs.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge