Throwback Traffic jam vs Ochtend rush

Tijd voor een throwback naar de ochtend dat ik er nog alleen voor stond, dat ik de kids moest wakker maken en klaarmaken en zelf op zoek gaan naar oplossingen als er weer eens eentje ziek was. Gelukkig is dit verleden tijd. Vandaag is mijn man van werk veranderd en kunnen we ons samen door de ochtend rush slepen. Een hele verandering en best wel grappig om onderstaande terug te lezen en te beseffen welk geluk we nu hebben.

Toverspreuk voor een vloeiende ochtend

Mijn man staat iedere ochtend in de file richting Antwerpen, ik sta iedere ochtend alleen voor de ochtendrush thuis. We hebben al vaak gediscussieerd over wat nu het ergste is? Op je gemakje muziek luisteren in de auto, met een drankje of boterhammetje en gefrustreerd raken van het verkeer of al vliegend door het huis gaan (waar is mijn superkracht?)?

Ik sta op om kwart na 5, iedere ochtend *Geeuw*. De reden is simpel: eten maken, afwas machine leegmaken, boekentas maken, werk tas maken én snel nog wat bloggen én snel nog wat bestellingen en vragen van de webshop afhandelen. Als ik geluk heb zijn ze wakker om 7 u, als ik wat minder geluk heb, staan ze om half 7 al paraat.

Na de eerste rush van mama om het huishouden klaar te krijgen, start de rush boven. Poets je tanden aub, niet zo veel tandpasta, doe je aub door? Kom hier je sokken aan doen, was je ook je gezicht?, Stop nu even met spelen en kom je aankleden. Van boven komen we naar beneden en dan herhaalt het verhaal zich, alleen in een andere context: eet aub en zwijg even, kan je doordoen? We moeten NU vertrekken, waar zijn je schoenen? Doe nu je jas aan, stop met spelen aub, ga aub mooi in de autostoel zitten, laat je zus met rust, doe je door aub, luister je aub?

Ik denk dat het er zo 9 op de 10 ochtenden uitziet. Ook al zijn ze braaf en lief, altijd ben ik gestrest, altijd is er tijd te kort en moet ik mij te hard haasten. Ik heb namelijk 30 minuten om hun aan te kleden, te laten eten en in mijn auto te zitten.

Iedere ochtend maak ik hun wijs dat de meneer op het werk weeral boos gaat zijn omdat mama te laat is als ze NU niet doordoen. Helaas pindakaas heeft het niet altijd de impact die ik hoopte dat het had. Het is en blijft hectisch die ochtenden, niets in vergelijking met de file die mijn vriend moet ondergaan. Een eeuwige discussie…

Vandaag is ons leven wat rustiger geworden – lucky me. We staan er nu iedere ochtend met 2 voor, maken samen het eten en de boekentassen klaar, kleden samen de kids aan en kunnen zelfs samen ontbijten! Daarna sta ik in voor ochtendronde en mijn man voor de avondronde. Heerlijk zijn de ochtenden nu, we zouden niet anders meer willen of kunnen.

Beestige groeten

Ook leuk om te lezen

2 comments

  1. Ik loop ook altijd te haasten ’s morgens. Of ik ze nou een half uur eerder ga aankleden of niet, het blijft stressen haha. Als we met zijn tweeën zijn gaat het inderdaad makkelijker. Maar mijn man gaat om 6 uur ’s morgens altijd al naar zijn werk 😉