Werk & mama

Ik werk, al bijna 9 jaar en ik ben mama. En laat dat nu niet altijd de perfecte combinatie zijn. Soms ben je beter in’t één dan in’t ander en nee niet iedere dag gaat de combinatie even makkelijk. Soms vloeken we eens, soms ondergaan we en soms zijn we instant gelukkig. En toch kan je je geen ander leven inbeelden. De leuke momenten maken veel goed, de moeilijke momenten durven al eens doordrammen. Moeilijke momenten?

  • Als je mini opstaat en zowel jou als haarzelf als de keuken trakteert op overgeven, je in de weer bent om alles en iedereen probeer te krijgen en je mini in alle vroegste bij de oma moet gaan droppen want jij hebt net die dag, die ene belangrijke meeting opstaan.
  • Net als je 5 dagen in het buitenland zit voor het werk, de kids zich niet lekker voelen. Manlief in allerijl naar de dokter moet en jij die door het uurverschil amper contact kunt hebben. Frustrerend.
  • Mama die vergeet dat het een schoolwandeling is (ook al hebben we er een briefje van gehad) en Mathis dus als enigste kindje met een fruitje rondloopt ipv een koekje (want koekjes zijn handiger op de wandeling)… Sorry.
  • Je je mini iedere vrijdag als laatste in de opvang gaat afhalen, jij je schuldig voelt maar je mini toch best gelukkig is want hij heeft wat quality time met de juf in de opvang.
  • Een hel van een ochtend beleven, met mini’s die tegenwerken, ruzie maken of je power als mama aan het uittesten zijn en je met een smile het kantoor moet binnenstappen.
  • Of de momenten dat je moet rushen tegen de klok om toch maar op tijd op het werk te geraken, dat je bijna je mini uit de deur moet duwen en al lopend de weg terug naar je auto moet inzetten.
  • Je ’s avonds naar huis moet racen om je mini op tijd af te halen aan de tekenles en je week na week je mini zou vergeten als je man je niet eraan zou herinneren dat je je mini moet gaan afhalen.`
  • Ze je vanop de crèche of school bellen omdat je mini ziek is en je in een 2-strijd zit.

 

  • img_0247 img_0239

Er is één geluk, dat ik mijn werk graag doe. Dat mijn kids (meestal) verdraagzaam zijn en dat we samen een goed team vormen.

 

img_9648

Beestige groeten

Ook leuk om te lezen

2 comments

  1. Iedere mama doorloopt jouw lijstje 😉 We kunnen er ons schuldig over voelen, maar op het eind van de rit… de kinderen zijn gewend wat je ze gewend maakt toch? Toen ik nog werkte voelde ik mij er altijd schuldig over dat zoonlief als laatste werd opgehaald in de opvang, maar hij wist van niet beter. En nu is het andersom.
    De eeuwige strijd in het mama-hoofd, hè 😉